Believo + The Love Company @ Envers-Swa

www.myspace.com/believotheband
www.myspace.com/thelovecompany

Fleet Foxes, van R Kelly tot kerkkoren

Fleet Foxes is 'America's next great band' volgens muziekblad Mojo. Overdreven? Na een sterk concert in de Botanique kunnen we het vijftal uit Seattle alleen maar zeer warm aanbevelen.

Dinsdagavond 3 juni, een uur na afloop van het indrukwekkende concert van Fleet Foxes in de Rotonde van de Brusselse Botanique. We wandelen door de gangen naar buiten als plots achter ons twee mannen a capella ‘I Believe I Can Fly’ van, jawel, R Kelly inzetten. En het klinkt nog straf ook. Het blijken de drummer en de basist van de band te zijn, die met hun gezang meteen bewijzen dat ze in hun biografie niet liegen. “We doen niets liever ter wereld dan in koor samen te zingen.”

En dat was ook al te merken tijdens het concert dat het vijfkoppige collectief even voordien had gegeven. Muzikaal doet het vaak denken aan hedendaagse bands als My Morning Jacket, Band Of Horses en Midlake. Of, uit de platenkast van hun ouders, aan groepen als The Beach Boys en Love. Maar altijd zijn er weer de stemmen van zanger/gitarist Robin Pecknold en co die terugkomen en de instrumenten regelmatig het zwijgen opleggen om alleen verder te gaan. Het publiek in Brussel stond er met open mond naar te kijken en we hoorden rond ons woorden als ‘kippenvel’ en ‘een ontdekking’.

En voor wie het nog te ontdekken is: Fleet Foxes ontstond in 2006 in Seattle, toen Pecknold en zijn goeie vriend en gitarist Skye Kjelset uit hun kelder kropen en een band rond zich verzamelden. Nu, twee jaar later, ligt hun eerste langspeler ‘Ragged Wood’ in de winkels, met op de cover het bekende ‘Spreekwoorden’-schilderij van Pieter Breughel. Het Amerikaanse muziekblad Mojo bestempelde het debuut meteen als ‘Album of the Month’ en in de recensie ervan lezen we dingen als ‘America’s next great band’. Zo ver zouden we nu niet durven gaan, maar toch is Fleet Foxes absoluut een band om in de gaten te houden en zouden we je ‘Ragged Wood’ warm willen aanbevelen.

En vergeet ook zeker hun ep 'Sun Giant' niet te beluisteren, want daarop is een van hun mooiste parels terug te vinden. Het nummer heet ‘Mykonos’. En nee, dat is niet Bruce Springsteen die je daar hoort zingen…..

(entertainment.be)

And you will try to do what you did before...

Hoe fantastisch waren de Fleet Foxes gisteren in de Botanique? En voor wie een retorische vraag niet meteen herkent: dat was er eentje. Een langere post volgt later nog, maar voor foto's kan u natuurlijk weer terecht bij wannabes.be...

And i told you to be patient...

Als u de voorbij maanden slechts een concert gezien hebt, hoop ik voor u dat het dat van Bon Iver gisteren in de Gentse Vooruit was. Terwijl half Vlaanderen voor de televisie hing voor de ontknoping van een of andere realityshow, was een volgelopen Balzaal getuige van een bij wijlen briljant concert.

Justin Vernon had voor de gelegenheid een drummer en een bassist meegepakt en dat bleek een geweldige zet. "Man, dat klonk zelfs nog beter dan op plaat", hoorden wij na afloop en dat kunnen we alleen maar bevestigen. Hoogtepunten? 'Skinny Love' natuurlijk, dat al even straf klonk als tijdens 'Later with Jools Holland'. 'The Wolves, act I and II', waarbij Vernon het publiek vroeg om het 'what might have been lost'-gedeelte mee te zingen. Wat ook luidkeels gebeurde. Soit, eigenlijk was het volledige concert één groot hoogtepunt en aan de reacties te merken, was een volledige Balzaal het daarmee eens. Vernon en zijn companen leken zelf behoorlijk onder de indruk van de manier waarop het publiek hen in de armen sloot. 'You guys are the most amazing crowd ever'. En hij meende het nog ook.

Maar wie er niet bij was: niet getreurd. Op pitchfork.tv kan u een volledig concert van hen bekijken. En Bon Iver trekt in september opnieuw op tournee door Europa en daarbij staat een ding al vast: "We are definitely coming back to this town."

(foto komt van wannabes.be)

Schijtsong van het Jaar

En de winnaar is: 'Fascination' van Alphabeat! Echt waar, wie beslist er om zo'n bagger op de radio te draaien? Ik snap het niet...

Bon Iver - For Emma, Forever Ago

Als u dit jaar slechts één plaat koopt, laat het dan 'For Emma, Forever Ago' van Bon Iver zijn. Drie maanden lang trok Justin Vernon zich terug in een hut in Wisconsin om weer naar buiten te komen met dit kleine meesterwerk.

Wat doe je als je relatie op de klippen loopt en je oude band het voor bekeken houdt? Juist ja, dan sluit je jezelf drie ijskoude wintermaanden lang op in de afgelegen jachthut van je vader in het noordwesten van Wisconsin. Hout hakken, af en toe een Bambi neerknallen om te voorzien in een dagelijkse maaltijd: een mens wordt daar rustig van en heeft wat tijd om na te denken. Gelukkig nam Justin Vernon ook zijn gitaar, wat opnameapparatuur en later nog een drumstel mee om een paar oude demonen van zich af te schrijven.

Terug in de bewoonde wereld had Vernon negen afgewerkte songs opgenomen, maar die hadden we bijna nooit te horen gekregen. Onder de naam Bon Iver – uitgesproken op z’n Frans – verscheen de demo ‘For Emma, Forever Ago’ aanvankelijk op slechts vijfhonderd exemplaren. Tot het überhippe pitchforkmedia.com de plaat te horen kreeg en meteen een laaiend enthousiaste recensie op het wereldwijde web zwierde. Plots struikelden platenfirma’s over elkaar heen en zo krijgt u nu dankzij het label 4AD alsnog de kans om prachtsongs als ‘Skinny Love’, ‘Flume’ en ‘Blindsided’ te ontdekken.

‘For Emma, Forever Ago’ lijkt ons vooral de perfecte plaat voor een koude winteravond, maar laat die paar zonnestralen uw luisterpret niet bederven. Sommigen horen in Bon Iver de missing link tussen Will Oldham en Otis Redding, anderen verwijzen naar de eerste platen van Iron & Wine. Wat ons vooral opvallend is hoe Vernon ons vanaf noot één naar de keel grijpt, slechts gewapend met een oude akoestische gitaar, hier en daar voorzichtig wat drums, een occasionele blazer, maar vooral met een indrukwekkende falsetstem. Ook die andere muziekkenner, Jools Holland, was onder de indruk en nodigde Bon Iver uit in zijn ‘Later with…’-show. Het publiek was er nog nooit zo stil. Maar bekijkt u dat vooral zelf hier...

Alle feestjes van morgen (of zoiets)

Battles, Animal Collective, Phosphorescent, Atlas Sound, Dinosaur Jr, Explosions in the Sky, enzoverder enzovoorts. U vindt mij de volgende dagen hier!

Vrijdag 16/5

Pavilion Stage

Explosions in the Sky: 8.45 pm - 10 pm
Sunset Rubdown: 7.00 pm -­ 8.15 pm
Papier Tigre: 5.45 pm - 6.45 pm

Centre stage

Four Tet: 1.30 am - 2.30 am
The Paper Chase: 12.00 am - 1.00 am
Ola Podrida: 10.30 pm - 11.30 pm
Dinosaur Jr: 7.15 pm - 8.30 pm
Mono: 6.00 pm - 6.45 pm
Constantines: 4.45 pm -­ 5.30 pm

Reds

Pale Gallery: 12.30 am -­ 1.15 am
Phosphorescent: 11.15 pm - 12.00 pm
The Octopus Project: 10.00 pm - 10.45 pm

Zaterdag 17/5

Pavilion

The Nationam: 8.30 pm - 10 pm
Iron & Wine: 6.45 pm - 8.00 pm
Okkervil River: 5.15 pm - 6.15 pm
A Hawk and a Hacksaw: 3.45 pm - 4.45 pm

Centre Stage

Battles: 1.45 am - 3.00 am
Stars Of The Lid: 12.00 am - 1.00 am
Adem: 10.30 pm - 11.30 pm
Dinosaur Jr: 8.30 pm - 10.00 pm
Trail Of Dead: 6.45 pm -­ 8.00 pm
Ghostface Killah: 5.15 pm - 6.15 pm
Saul Williams: 4.00 pm - 4.45 pm
Worlds End Girlfriend: 2.45 pm - 3.30 pm

Reds

Lazarus: 12.30 am - 1.30 am
Western Keys: 11.15 pm - 12.00 am
Eluvium: 10.00 pm - 10.45 pm

Zondag 18/5

Pavilion

Broken Social Scene: 8.30 pm - 10 pm
De La Soul: 7.00 pm - 8.00 pm
Silver Jews: 5.30 pm -­ 6.30 pm
Beach House: 4.00 pm -­ 5.00 pm
Jens Lekman: 2.30 pm – 3.30 pm

Centre Stage

The Field: 1.30 am - 2.30 am
Battles: 11.45 pm – 1.00 am
Lichens: 10.30 pm -­ 11.15 pm
Raekwon feat Ghostface Killah: 8.30 pm - 10.00 pm
Animal Collective: 7.00 pm - 8.00 pm
Atlas Sound:­ 5.30 pm - 6.30 pm
Polvo: 4.00 pm - 5.00 pm

Reds

Envy: 12.30 am - 1.30 am
Tony Teardrop: 11.15 pm - 12.00 am
The Drift: 10.00 pm -­ 10.45 pm

Sonic Youth op Lokerse Feesten!

Ja jongens! Pukkelpop kondigt de komst van Flaming Lips aan, in het Rivierenhof ontvangen ze eind augustus het geweldige Mogwai en alsof dat nog niet genoeg was, doen ze er bij de Lokerse Feesten nog eens een behoorlijke schep bovenop. Dinsdag 5 augustus staat daar Sonic Youth op het podium! It's gonna be a long, hot summer...

Gepiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiip in openluchttheater Rivierenhof

Goed, laten we het nog eens proberen: een nieuwe post! En meteen een post met goed nieuws. Mogwai zakt op zondag 31 augustus af naar Deurne voor een concert in het zeer fijne openluchttheater van het Rivierenhof. "Het Schotse Mogwai is al meer dan tien jaar één van de toonaangevende bands in de postrock-scene. Concerten zijn één grote aaneenschakeling van lange, rustgevende maar vaak dreigende soundscapes waarin de spanning te snijden is, die worden afgewisseld met plotse explosies van gitaargeweld", dixit het persbericht. Haal dus alvast die oorbeschermers uit de kast en bestel snel een ticketje.

Andere bands die er deze zomer achter het watergordijn te voorschijn komen: Death Cab For Cutie, G Love & Special Sauce, Willy Deville en José Gonzalez.

"Can't sleep when I think about the future I was born into"

Terwijl Babyshambles beneden voor een uitverkochte zaal speelden ('If you've got some crack with you, bring it downstairs!'), was ook de ABClub helemaal vol gelopen voor het eerste Belgische concert van Yeasayer. Wij waren al behoorlijk wild van hun debuut, maar Yeasayer bewees gisteren dat hun sound ook live staat als een huis. De set was misschien net iets te kort, maar dat is geen ramp: ze hebben beloofd om in de zomer terug naar België te komen. Wij vermoeden dat het eind augustus in de buurt van Hasselt te doen zal zijn. Be there!

(foto gepikt bij wannabes.be)

“The most amazing show on earth!”

Kersverse mama Christina Aguilera heeft het momenteel te druk voor een nieuw album. Geen probleem: de echte fans worden zoet gehouden met een live-dvd.

Een ding is wel duidelijk na het bekijken van ‘Back To Basics: Live And Down Under’: Christina Aguilera heeft haar imago van tieneridool en poppemieke definitief van zich afgeschud. Muzikaal haalt de Amerikaanse haar inspiratie voortaan uit oude soul, blues en jazz (Aretha Franklin, Billie Holiday,…) en giet daar een modern sausje over.

Ook live keert Aguilera terug naar de eerste helft van de vorige eeuw om er onder te duiken in de wereld van het cabaret, Broadwaymusicals en oude circussen. Haar show is niet zomaar een concert, maar een spektakel. Piano’s stijgen op uit het podium, trapezeartiesten vliegen over hoofden heen en de kostuums zouden niet misstaan in de nieuwe voorstelling van Cirque du Soleil.

Het ene moment lijkt het podium op een verlaten bar in de jaren ’30, het andere moment word je meegesleurd naar de Moulin Rouge. Ondertussen begeleidt een indrukwekkende band mét blazers en een hele batterij achtergrondzangers en -zangeressen Aguilera tijdens haar grootste hits. Passeren onder meer de revue: ‘What A Girl Wants’, ‘Ain’t No Other Man’, ‘Beautiful’, ‘Hurt’ en natuurlijk ‘Lady Marmelade’.

Tijdens het intermezzo ‘Enter The Circus’, ergens halverwege het concert, roept een danser luidkeels: “The most amazing show on earth!”. Nou, dat lijkt ons een tikkeltje overdreven, maar we geloven graag dat de fans die er die avond in het Australische Sydney bij waren een ongelofelijke show voorgeschoteld kregen. Net zoals we graag geloven dat fans aan deze live-dvd veel plezier kunnen beleven.

(ha, gepikt bij entertainment.be)

Een winterse wandeling met Girls In Hawaii

Vier jaar lang moesten we wachten op nieuw werk van Girls In Hawaii, maar gelukkig was 'Plan Your Escape' het wachten waard.

‘From Here To Nowhere’, het debuut van Girls In Hawaii, was een voltreffer. Er gingen meer dan 60.000 exemplaren van over de toonbank en de zes jongens uit Braine-l’Alleud hebben nu ook fans rondlopen in de Verenigde Staten en Japan. Een indrukwekkende concertlijst was het gevolg en er was niet meteen tijd voor een opvolger. Tot de band vorig jaar besloot zich terug te trekken in een afgelegen huis in de Ardennen. Het resultaat is een rijpe, warme plaat die het ene moment rustig in je oor fluistert en even nadien weer wild om zich heen schopt.

Opener en huidige single ‘This Farm Will End Up In Fire’ laat meteen een band in bloedvorm horen. Het nummer zou zo uit de Grandaddy-catalogus geplukt kunnen zijn, en dat bedoelen we echt als compliment. Met ‘Sun Of The Sons’, een song waarin Beach Boys en The Beatles afwisselend om aandacht roepen, volgt er meteen een tweede hoogtepunt en ook ‘Bored’ is van hetzelfde niveau. Bij een eerste beluistering moet je zeker ook aandachtig luisteren naar ‘Fields Of Gold’ en het knappe ‘Birthday Call’. Zanger-gitarist Lionel Vancauwenberghe schreef de tekst voor dat laatste nummer meteen nadat hij telefonisch een vriend had overtuigd om geen zelfmoord te plegen.

Hebben Girls In Hawaii dan een meesterwerk gemaakt? Net niet, eigenlijk. Daarvoor is ‘Road To Luna’ bijvoorbeeld iets te veel spielerei. En ‘Colors’ begint wel aardig, maar drijft iets te lang verder op hetzelfde gezapige tempo. Maar om een of andere reden slagen ze er altijd in om de meest uiteenlopende sferen en beelden op te roepen: een nachtelijke tocht door het bos, een winterse strandwandeling of wegdromen op een warme zomerdag. 'Plan Your Escape' geeft na elke beluistering steeds meer geheimen prijs en bewijst dat Girls In Hawaii de status van ‘Waalse dEUS’ meer dan waard is.

(recensie gepikt bij entertainment.be)

Vampire Weekend en de teen jumpers

Frisse Afrikaanse ritmes, catchy gitaren en vrolijke poprefreintjes: met het debuut van Vampire Weekend op de achtergrond belooft het een hete zomer te worden.

Een New Yorkse band die tot het nieuwste snoepje der bloggers en myspace-adepten wordt gebombardeerd? Deze keer is het de beurt aan Vampire Weekend. Zonder platencontract slaagden ze er in om via het internet tot hype uit te groeien en belandde hun song ‘Cape Cod Kwassa Kwassa’ in de Rolling Stone-lijst met de honderd beste songs van 2007. De bonzen van XL Recordings aarzelden niet en Vampire Weekend bevindt zich nu in het aangename gezelschap van M.I.A. en The White Stripes.

De band experimenteert volop met Afrikaanse ritmes en combineert die met pop, rock en wat ska en punkinvloeden. Het resultaat is een fris debuut vol catchy songs (‘A-Punk’, ‘Mansard Roof’) en refreintjes die dagenlang door je hoofd blijven spoken (‘Walcott’). Vampire Weekend slaagt er zelfs in om een boeiende song te schrijven over een leesteken (‘Oxford Comma’). Verwijzen naar Paul Simon ten tijde van zijn 'Graceland' ligt voor de hand. Daar zitten die conga’s en het gitaartje in ‘Cape Cod Kwassa Kwassa’ voor iets tussen.

Toch hebben we onze twijfels bij de houdbaarheidsdatum van Vampire Weekend en roepen ze herinneringen op aan Clap Your Hands Say Yeah: op handen gedragen door bloggers, en een opvallend debuut, maar nadien bleken de songs al snel te vervelen en werden vooral live de verwachtingen niet echt ingelost. Wat dat laatste betreft kan het bij Vampire Weekend wel meevallen, zo leert youtube.com ons. Zoekt u vooral even op de termen ‘vampire weekend’ en ‘teen jumpers’. De plaatselijke Chiro heeft alvast beloofd extra bussen in te leggen als Chokri hen naar Pukkelpop haalt.

(recensie gepikt bij entertainment.be)

Girls in Hawaii - Plan Your Escape

Wat een prachtplaat, die nieuwe Girls in Hawaii. Luisteren kan weer op die oude, vertrouwde plek. Een uitgebreidere recensie volgt nog. Beloofd!

Exclusief: Porn Bloopers winnen Rock Rally

Wij hadden in de eerste plaats Believo getipt als toekomstige Rock Rally-winnaars, maar daar staken de drie heren zelf vakkundig een stokje voor. Jammer. Bovendien verzekeren ze ons bij Unibet ook dat we die centen nooit meer zullen terugzien. Tweede poging dus: wij geloven sterk in de kansen van de Antwerpse Porn Bloopers. In Humo getuigde Lester: "Dit was geen groep maar a force of nature, voortgedreven door een duistere kracht. Toen het gedaan was, hadden zij drie mokers van songs gespeeld, maar zelf herinnerden zij zich daar niets meer van."

Wij hadden het geluk hen ook een keertje live aan het werk te zien en kunnen ons wel vinden in de commentaar van Lester. De heren staan op 8 maart ook in de finale van Frappant en kaapten eerder al bij Trix een of andere prijs weg. Bovenstaande clip namen ze op met het gewonnen prijzengeld en wij zijn onder de indruk. Dus onthoud: Porn Bloopers winnen de Rock Rally. En dat hebt u eerst hier gelezen. Haha.

Yeasayer - All Hour Cymbals

Het debuut van Yeasayer ligt al twee maanden in de rekken, maar krijgt pas nu de aandacht die het verdient. Voer voor fans van TV On The Radio, Animal Collective en, euh, Cindy Lauper.

Psych-pop en snap-gospel uit het Midden-Oosten. Jawel, zo omschrijft Yeasayer de sound op haar debuut ‘All Hour Cymbals’. Hun inspiratie halen ze uit Bollywoodfilms uit de jaren ’70, de soundtrack van Oliver, Keltische muziek, bij de Beatles en, jawel, Cindy Lauper. Of dat willen ze ons toch doen geloven. De band heeft in ieder geval een voorliefde voor gospel en steekt dat niet onder stoelen of banken. Net als bij stads- en geestesgenoten TV On The Radio resulteert dat regelmatig in een portie handgeklap, extatisch gezang, een (kinder)koor hier en daar en vooral zeer knappe harmonieën.

En net als ander schoon volk zoals Panda Bear, Animal Collective en Liars durven de heren van Yeasayer behoorlijk te experimenteren met songstructuren, vreemde instrumenten en de knopjes in de studio. U hebt er nog altijd geen idee van hoe Yeasayer nu in godsnaam klinkt? Surf even naar hun website en download er gratis de huidige single ‘2080’ en het knappe ‘Sunrise’. De band sleept ondertussen trouwens ook al een stevige livereputatie mee. Gaat u dat vooral zelf live zien op woensdag 20 februari in de ABClub.

(recensie gepikt bij entertainment.be)

Chan Marshall doet Bob Dylan

Chan Marshall aka Cat Power schrijft een ode aan Bob Dylan en doet dat goed. 'Song to Bobby' is te beluisteren op haar nieuwste plaat 'Jukebox', net als covers van onder meer Frank Sinatra ('New York'), James Brown ('Lost Someone') en Billie Holliday ('Don't Explain'). Mooi, zeer mooi zelfs. En momenteel helemaal gratis te beluisteren op de luisterpaal.

Song to Bobby
I wanna tell you
I've always wanted to tell you
But I never had the chance to sing
What I feel in my heart
From the beginning to my dying day

I was fifteen, sixteen maybe
In the park I was waving my arms
You were aware I could swear
and you sang the song that I was screaming
I wanted you to ...

Another time was in South Carolina
It's always been the third encore
Who's wind came blowin' in?
Can you tell me who were you singing for?
Oh my god can you tell me who you were singing to?

Phone call from your New York City office
You were supposedly asking to see me
Oh how I wanted to tell you
But I was just only 400 miles away
Who could believe that you were calling
I was in DC, I was 400 miles behind
Backstage pass in my hand
Giving you my heart was my plan
I wish I could tell you

My chance
In the middle of a stadium in Paris, France
Can I finally tell you?
Can I finally tell you?
To... be my man.
April, Paris, can I see you
Can you please be my man

Dit was 2007: de plaatjes

Beter laat dan nooit: onze favoriete plaatjes van 2007, handig en in willekeurige volgorde verzameld in een post. En toch beginnen we niet geheel toevallig met Radiohead, want het was toch een beetje het jaar van Thom Yorke & co. Begin oktober kondigde de band aan dat de nieuwe plaat tien dagen later al te koop zou zijn via hun website én dat iedereen zelf mocht kiezen hoeveel hij of zij daarvoor wou betalen. Ondertussen is 'In Rainbows' ook gewoon bij de platenboer te verkrijgen en daar vliegt ie de deur uit. Terecht, want deze zevende worp is misschien wel het beste dat we tot nu toe van Radiohead gehoord hebben.



Het Amerikaanse Spoon staat al vijf platen lang op de rand van de grote doorbraak, maar toch vrezen we dat de wereld ook na 'Ga Ga Ga Ga Ga' niet aan hun voeten zal liggen. Jammer, want frontman Britt Daniels weet perfect hoe je catchy songs mét een randje schrijft.



De mooiste nachtplaat van 2007. Het duurt maar een paar seconden voor The National je op 'Boxer' bij je nekvel grijpt en ze laten pas los wanneer de laatste noten uitgestorven zijn. Vergeet tijdens de rit niet aandachtig te luisteren naar prachtsongs als 'Fake Empire', 'Start A War' en 'Racing Like A Pro'.



"Deze plaat heeft tien luisterbeurten nodig", zei zanger Paul Banks over de nieuwe Interpol en gelijk had hij. Want na de aanvankelijke ontgoocheling, groeide 'Our Love To Admire' uit tot één van de toppers van het jaar. Wie hen nog één keer een flauw afkooksel van Joy Division durft te noemen, krijgt klappen.



Het debuut 'Robbers & Cowards' van Cold War Kids trapt ijzersterk af met het duo 'We Used To Vacation' en 'Hang Me Up To Dry'. Vooral die laatste song is er eentje waarvoor wij naar onze stereo spurten en de volumeknop nog wat verder naar rechts draaien. Maar ook bij wat verderop volgt, zijn wij niet geneigd om het volume weer wat zachter te zetten. Luister bijvoorbeeld ook eens naar 'Hospital Beds' en 'Tell Me in the Morning'.



Mogen wij u verder ook nog volgende plaatjes warm tot zeer warm aanbevelen: 'Sky Blue Sky' (Wilco), 'Beyond' (Dinosaur Jr), 'The Stage Names' (Okkervil River), 'Are The Dark Horse' (Besnard Lakes), 'Topless Is More' (de Portables), 'Trees Outside The Academy' (Thurston Moore), 'The Flying Club Cup' (Beirut), 'Myths of the Near Future' (Klaxons), 'Let's Stay Friends' (Les Savy Fav), 'Grass Geysers...Carbon Clouds' (Enon), 'White Chalk' (PJ Harvey), 'Autumn of the seraphs' (Pinback). Moeten we nog verder gaan? Ok! 'Liars' (Liars), 'Go Go Smear The Poison Ivy' (Múm), 'An End Has A Start' (Editors), '23' (Blonde Redhead), 'A Weekend In The City' (Bloc Party), 'Cease To Begin' (Band Of Horses), 'Because Of The Times' (Kings Of Leon), 'Two Gallants' (Two Gallants), 'Stars On The Wall' (The Go Find), 'The Reminder' (Feist), 'We Were Dead Before the Ship Even Sank' (Modest Mouse), 'Drums & Guns' (Low), 'Neon Bible' (Arcade Fire), 'Wincing The Night Away' (The Shins). En nu maar hopen dat we niemand vergeten zijn...

Twee keer prijs in de Scheld'apen

Gasoline dc
Papier Tigre
Fordamage


Vague Angels
Tanakh
You Raskal You

Is 't zo goed, dries? Oh ja, 't is dus allemaal in de Scheld'apen!

De week in muziek...

di 20/11: Pinback + The Dudley Corporation @ Trix



wo 21/11: Asobi Seksu + Believo @ Trix



do 22/11: The Sedan Vault + Minus The Bear @ Trix



vr 23/11: Interpol + Blonde Redhead @ Vorst



Hmm, kan wel eens een fijne week worden...