In de stille kempen...

We hadden het beloofd, dus hier komen ze: de foto's van Dirk's (rechts) feestje! Geert (links) had voor een verrassing gezorgd...

...Chris Leo en zijn Vague Angels! De ex-frontman van The Lapse en The Van Pelt tourt momenteel met zijn nieuwe band door Europa en had een avondje vrij. Die kwamen ze met plezier doorbrengen in de Kempen.

Ook hun vriendjes van The Gang waren van de partij. Na hun optreden mocht iedereen hun instrumenten gebruiken, dus kregen we ook nog...

... Believo ...

... Confuse The Cat ...

... en Gasoline dc!

En dat zijn de birthday boy en de fotograaf van dienst!

Ondergetekende dronk er een pintje. Of misschien twee of drie.

En er werd gezongen en gedanst...

...en mopjes verteld...

...en er werd gekust...

... en toen liep alles een beetje uit de hand! Voor een volledig fotoverslag moet je zeker eens bij Interloper gaan kijken!

Ook Band of Horses eind mei in Trix

En hopla, Trix kondigt nog maar eens een fijn optreden aan. Op zaterdag 26 mei speelt Band of Horses er het eerste en voorlopig enige concert op Belgische bodem. U kent de band uit Seattle natuurlijk van het prachtige The Funeral uit hun al even aardige debuutalbum Everything All The Time. Tickets kosten 12 euro in voorverkoop en 14 euro aan de kassa. Een dag eerder staat Built To Spill trouwens op het Trix-podium, dus u kan dat weekend beter een slaapplaats reserveren in Antwerpen...

Wie Band of Horses niet kent, moet hier alvast eens naar luisteren:

• The Funeral
• The Great Salt Lake

The Go Find - Stars On The Wall

Fleetwood Mac meets Death Cab For Cutie/Postal Service. Zo klinkt Stars On The Wall, de nieuwe plaat van The Go Find, volgens de blog Neiles Life. Het was even wachten op de opvolger van het debuut Miami, maar eind april zou die dan toch in de winkels moeten liggen. Wie niet zo veel geduld heeft, kan momenteel al drie veelbelovende nummers vinden op het wereldwijde web:

• New Year
  
• Dictionary
  
• 25 Years

Stars On The Wall werd in de zomer van 2006 opgenomen in het getto van Borgerhout, getuige dit filmpje. Op donderdag 5 april stellen Dieter Sermeus & co de plaat live voor in Trix. Extra info over de plaat vind je hier.

(via)

Die knielappen die z’ aan ons broekskes wilden naaien

Meteen naar de eerste plaats gekatapulteerd in de hitlijst 'Beste Nederlandstalige Songteksten Aller Tijden'. Ok, misschien kan er over dat Nederlandstalig gediscussieerd worden, maar kom...

Kvraagetaan - Fixkes

makkik binnen makkik binnen om een lieke te beginnen
over de dinges die kik mij ammaal herinner
uit de goeien ouwen tijd
van rekenen en vlijt
een leven zonder zorgen ambitie of spijt
heelder dagen gaan sjotten
voor den donkere thuis
alleen maar wa ravotten
en t school daar kwam niks van in huis
drei keer durven was doen
maskes plagen liefde vragen
en al wa ge zegt da waarde zelf
me uw broek in den helft
het was zo simpel ammaal
zo simpel ammaal
zo simpel as ik vraag het aan

kvraagetaan

er was nog gene gsm gene vtm
en niemand die hannibal of murdock wilde zen
rons honeymoon carolientje merlina met de parafix
en voerdes was er niks
we mochten niks mor dejen alles
urbanus was nen held
ons pa diejen oj nog haar en we telden al ons geld veur de kermis
showen in de boksauto’s
outrun in plaats van onze commodore
er waren geen cd’s geen mp3’s
alleen mor wa cassetjes
en buurman wa doet u nu
veur ons allereerste tetjes
het was zo simpel ammaal
zo simpel ammaal
zo simpel as ik vraag het aan

kvraagetaan

derde couplet potteke potteke potteke vet
de g’ed al honderd was men eerste brevet
’t songfestival jeuj later naar bed
the reflex fl-fl-fl-flex op ons tennisracket
ja jonges we zagen het groot
we wieren ammel profvoetballer of piloot
en haten was nog geen nationale sport
alleen misschient die koteletten op ons bord
bivakpotsen sponsen broekskes karbonaaien
die knielappen die z’ aan ons broekskes wilden naaien
betsaksaai bettemakemaai
ik stop ermee wa is men schaai
het was zo simpel ammaal
zo simpel ammaal
zo simpel as ik vraag het aan

Klaxons - Myths of the Near Future

"Klaxons doen waar ze goed in zijn, komen ijzersterk uit de hoek en weten zelfs te verrassen met enkele rustigere nummers. Helaas moet hierbij ook een kanttekening geplaatst worden. Zo blijkt het trucje van de band niet altijd te werken als het tempo lager ligt. Een hoog stemmetje, een laag stemmetje, een flink pompende beat en wat opgefokte synthesizers zijn niet altijd een recept voor succes, zo blijkt. Toch is dat slechts een kleine tegenvaller, in vergelijking met het goede nieuws: Myths of the Near Future is een opruiend, rebels en uitdagend debuutalbum, eentje met een opvallend goed gevoel voor melodie. Je zou het een popalbum kunnen noemen. Eentje waar de adrenalinekick voor is uitgevonden. Eentje die afwisselend en divers is, maar uiteindelijk gewoon biedt wat iedereen verwacht en hoopt: opwinding."

We hebben Myths Of The Near Future nog niet volledig kunnen beluisteren, dus gaan we even een stukje recensie pikken bij Kindamuzik. De debuutplaat van Klaxons is momenteel te beluisteren op de Luisterpaal. Ondertussen zijn er blijkbaar ook opnieuw kaarten voor hun concert in de AB op maandag 5 maart, aangezien alles werd verhuisd van de ABClub naar de ABBox. Tickets kosten slechts 10 euro, dus wees er snel bij...

Nodig eens een Chris Leo uit

U organiseert een feestje, maar vreest dat het een beetje saai gaat worden? Geen probleem: huur dan gewoon Chris Leo en zijn vrienden in! Ok, we hebben deze zin al eerder gebruikt, maar hij lijkt me nu nog meer op z'n plaats. Zaterdagavond was er een behoorlijk fantastisch verjaardagsfeestje voor een vriend mét verrassingsoptreden van Vague Angels en The Gang. Voor de gelegenheid hadden ze zelfs enkele songs van The Van Pelt afgestoft! De instrumenten bleven na de optredens gewoon staan, waardoor ook nog Gasoline dc, Believo en Confuse The Cat - met extra tamboerijnspeler - een paar nummers konden spelen. Zien is geloven, dus over enkele dagen volgt er een uitgebreider verslag met foto's. Na de nodige censuur, dat spreekt...

Confuse The Cat - Senkrecht Waagerecht

Confuse The Cat: een nieuwe single, een nieuwe clip!

We'll aim for the stars, we'll aim for your heart

U organiseert een feestje, maar vreest dat het een beetje saai gaat worden? Geen probleem: huur gewoon de jongens en meisjes van I'm From Barcelona in. Gisteren toevallig op De Nachten beland en daar met open mond staan gapen naar het 29-koppig collectief uit Zweden. Al tijdens het eerste nummer baande frontman Emmanuel Lundgren zich een weg door het publiek. Ondertussen is de rest van de band op het podium in de weer met kazoos, ballonen, banjo's, klarinetten en een trombone, terwijl ze in geschifte outfits en met een brede glimlach zingen over boomhutten en windpokken. Tegen het einde van het concert stond er bovendien meer volk op het podium dan ervoor en danste iedereen op een remixversie van 'We're from Barcelona'. Om een idee te krijgen: een filmpje met een live-versie van hun hit. Niet de beste opnamekwaliteit, maar het geeft wel een idee. Gek volkje, die Zweden...

Televisietip: Old Joy op Nederland 2

"Mark heeft een huis, een baan en een zwangere vrouw. Zijn oude vriend Kurt, die een vrij en ongebonden leven leidt, belt met de vraag of Mark zin heeft een weekend te gaan wandelen in de bergen. (...) Zonder veel woorden proberen de oude maten elkaar en elkaars manier van leven weer te begrijpen en te rechtvaardigen. Maar de kloof tussen beiden lijkt al te groot voor een nostalgische sprong naar de oude vreugde die ze ooit met elkaar beleefd hebben."

Kort samengevat het verhaal van Old Joy, een film van Kelly Reichardt die vanavond rond 00.25 uur te zien is op Nederland 2. Als het nog-snel-even-een-pintje-drinken-met-de-collega's niet zo uit de hand loopt als vorige week, willen wij ons voor deze prent wel eens in de zetel zetten. En dat heeft alles te maken met de rol van de vrijgevochten Kurt. Die wordt namelijk gespeeld door Onze Bebaardheid aka Bonnie Prince Billy aka Will Oldham. Benieuwd naar zijn acteerprestaties...

Built To Spill speelt ten dans in Trix

"Built To Spill kan moeiteloos op één rij staan met bands als Pavement, Modest Mouse, Death Cab For Cutie of Dinosaur Jr. als ware legendes van de Amerikaanse alternatieve rockscene. De band debuteerde begin jaren negentig met een aantal verrukkelijke singles om vervolgens de klassieker 'There's Nothing Wrong With Love' op de wereld los te laten. Die plaat blijft nog steeds kaarsrecht overeind als een van de grote debuutplaten van het decennium."

Wie zijn wij om de mensen van Trix tegen te spreken? Op vrijdag 25 mei is de band van Doug Martsch te gast in de Antwerpse club en dat wilt u niet missen. Built To Spill tourt momenteel vooral om haar recente langspeler 'You In Reverse' te promoten, maar zou naar 't schijnt ook regelmatig teruggrijpen naar ouder materiaal. Hopelijk stoppen ze het geweldige 'Car' in hun playlist, hoewel wij ook zeer te spreken zijn over hun laatste single 'Conventional Wisdom'. Nog niet overtuigd? Leest u dit even...

De meest spraakmakende albums aller tijden

Een indrukwekkende platencollectie? Ik kon er thuis niet meteen in gaan grasduinen. De muzikale interesse van mijn ouders beperkte zich min of meer tot Abba, Humperdinck en Miek & Roel. Met een beetje geluk slingerde er al eens een best of van The Beatles rond, maar dan hadden we het wel gehad. Via vrienden, Studio Brussel, het legendarische 120 Minutes en Humo of RifRaf: zo leerde ik nieuwe bands kennen.

Het grote nadeel blijft dat er een behoorlijk gat gaapt in mijn muzikale kennis van de jaren 1950, '60, '70 en - ok, dat is misschien een voordeel - '80 . Gelukkig is er nu het boek '1001 Albums'. De auteurs verzamelden, in hun woorden, 'de meest spraakmakende albums aller tijden'. Dat 'aller tijden' is misschien al overdreven, want ze beginnen in 1950 met In The Wee Small Hours van Frank Sinatra. Bovendien zijn lijstjes uiteraard nooit volledig, maar het is een mooi begin. Het is vooral een ideaal boek om naast je pc te zetten. Klap het daar af en toe eens open wanneer je illegale dingen aan het doen bent. En nee, dan hebben we het niet over het gluren naar minderjarige kindjes uit het voormalige Oostblok...

Ik botste onder meer al op plaatjes van The Monks, Love en The Violent Femmes. Het boek beperkt zich trouwens niet tot de 'million sellers'. Zo vind je bijvoorbeeld ook Loveless van My Bloody Valentine en Spiderland van Slint terug in het overzicht. Maar wat helemaal fantastisch is: alle platen uit het boek zijn blijkbaar online integraal te beluisteren. Klik hier!

Over Justine Henin en het Sint-Pietersinsituut

Wij hadden natuurlijk al langer een vermoeden, maar nu is het ook officieel: het Sint-Pietersinstituut in Turnhout is een bijzonder goeie school. Dat blijkt uit het Grote Scholenrapport dat Gazet van Antwerpen en De Standaard gisteren publiceerden. In vergelijking met andere scholen uit de buurt doet het SPT het zelfs uitstekend. Ik had op vijftienjarige leeftijd nooit geloofd dat ik dit ooit ging zeggen, maar ik heb daar potverdikke héél graag gezeten. Fijne leerkrachten, aangename sfeer en, jawel, bijzonder veel geleerd. Ik vond het er zelfs zo plezant dat ik het vierde jaar twee keer heb gedaan! En begin mei is er weer een reünie op school. Can't wait...

Uit het rapport:

Sterke punten
- Lage drempel naar de directie voor alle participanten.
- Vernieuwd rapport- en evaluatiesysteem.
- Goede resultaten van de afgestudeerde leerlingen aan de universiteit.
- Verzorgd en goed onderhouden gebouwencomplex met wandeltuin.
- Brede zorg voor de leerlingen.

(...)

Commentaar directie
"Het is zoals we tegen Justine Henin zouden zeggen dat ze haar backhand nog wat moet bijschaven, merkte een van de inspecteurs in onze school op. Natuurlijk zijn we nog voor verbetering vatbaar, maar onze school scoort al erg hoog. Een goede sfeer, een hoog peil, brede zorg en puike resultaten in het voortgezet onderwijs. Dat is toch waar het om draait. Zowel leerlingen als leerkrachten voelen zich goed in onze school."

"Tonight make me unstoppable"

"The Prayer is a reflection of where i am musically. It was inspired by Timbaland, Aaliyah and Missy Elliott. Apply the rules of contemporary R&B or hip hop to an indie four-piece and you come up with something totally mental."

Zanger Kele Okereke van Bloc Party over hun geweldige nieuwe single The Prayer. De strofes klinken donker en nerveus als TV on the Radio, het refrein is vintage Bloc Party. Als ik het nummer hoor, heb ik zin om in mijn handen te klappen. En om te gaan dansen. Op tafels in een bruine kroeg of op de dansvloer van een oude pekfabriek, dat maakt me niet zo veel uit. Het perfecte nummer om het weekend in te zetten dus...

The Shins + Clap Your Hands Say Yeah

Nog meer nieuws van The Shins! Hun Wincing The Night Away is vanaf vandaag tot en met zondag 21 januari integraal te beluisteren via myspace. Wij hebben de nieuwe plaat nog niet gehoord, de mensen van De Morgen al wel: "Wincing the Night Away zal de honger in de wereld niet lenigen, de belastingdruk niet doen dalen en Raf Coppens' grappen niet beter maken. Het is slechts een fantastisch goeie plaat. Dat is toch iets."

Ook volledig te beluisteren op myspace: Some Loud Thunder, de nieuwe van Clap Your Hands Say Yeah. Eind januari ligt die plaat in de winkels, op woensdag 7 februari staan ze samen met Cold War Kids in de AB.

"Major labels begrijpen niets van muziek"

"Major labels interesseren ons niet meer zo erg. Het is duidelijk dat ze al lang niet meer de geschiktste personen zijn om bands te helpen. (...)Je komt terecht in een héél koude wereld. Onze kleine ervaringen ermee zijn walgelijk. Alsof je met een enorme bank te maken hebt en je als kleine KMO probeert een lening te krijgen. We hadden al met majors te maken die een song van ons op een soundtrack wilden. Dan merk je meteen dat je shit bent voor hen. Daarom hebben ze ook zo'n problemen. Omdat getalenteerde artiesten nooit meer met hen willen werken. Ze begrijpen niets van muziek, het zijn vastgoedmakelaars. In de toekomst gaat de rol van platenfirma's sowieso meer gelimiteerd worden tot marketing en promo. Daar zijn ze ook goed in, niet in songs schrijven. Laat dat maar aan de muzikanten over."

Goddeau interviewt James Mercer, frontman van The Shins. Hun nieuwe plaat, Wincing The Night Away, ligt vanaf volgende week bij uw platenboer. Phantom Limb is de eerste single en de clip kunt u hier bekijken.

Fridayz: Gasoline dc in Kavka

Meer info op Kavka.be en bij Gasoline dc...

The Late Great Daniel Johnston

Sonic Youth, Kurt Cobain, The Flaming Lips, Tom Waits, TV on the Radio, M. Ward, Beck en zelf Norah Jones. Wie dit rijtje artiesten tot zijn fans mag rekenen, moet een gelukkig man zijn. Nou, dat geldt niet voor Daniel Johnston. De singer/songwriter en tekenaar uit Austin, Texas is manisch-depressief en dat heeft zo zijn gevolgen. Bekijk zeker even de documentaire die het Nederlandse RAM over hem maakte of probeer de dvd The Devil and Daniel Johnston ergens op de kop te tikken. U zal begrijpen dat hij niet bepaald vrolijk fluitend door het leven wandelt...

Gelukkig is er de muziek van Daniel Johnston. Als twintiger deelde Johnston zelfgemaakte cassettes uit aan al wie zijn muziek horen wou, ondertussen dook hij de studio in met leden van Sonic Youth en de Butthole Surfers. Ik had tot voor kort al heel wat over hem gelezen, maar had nog steeds geen songs gehoord. Voor wie zijn muziek wil leren kennen, is er de dubbele tribute-cd 'Late Great Daniel Johnston: Discovered, Covered'. Op de eerste cd nemen enkele grote namen een aantal songs van Johnston voor hun rekening, op de tweede cd hoort u de originele versies. Johnston is niet meteen de meest virtuoze muzikant, maar zijn songs gaan wel door merg en been. Luister bijvoorbeeld naar het a capella gezongen Devil Town of naar Story of an Artist. Niet iedereen is fan van wat de man doet (zie hier), maar geef het zeker een kans. Ik was in ieder geval onder de indruk...

Wie meer wil weten over Daniel Johnston, moet dit eens lezen. En u hebt trouwens ongetwijfeld al een van zijn tekeningen gezien. Kurt Cobain liep er namelijk mee rond: foto.

Listen up and I'll tell a story
About an artist growing old
Some would try for fame and glory
Others aren't so bold
(uit 'Story of an Artist')

Song 2006: stem Confuse The Cat

Op dinsdag 13 februari reikt Muziekcentrum Vlaanderen voor de dertiende keer de Zamu Music Awards uit. Het Belgisch muziekwereldje komt die avond samen in de Brusselse AB om te applaudisseren voor het Beste Album, de Beste Zanger, de Beste Videoclip, de Beste Muzikant enzoverder enzovoorts. Voor twee awards doet het Muziekcentrum een beroep op de stem van het grote publiek: Beste Live-Act en Beste Song. Vorig jaar mocht Absynthe Minded met 'My Heroics, part one' die laatste award mee naar huis nemen, dit jaar is het de beurt aan Confuse The Cat. Tenminste, als de duizenden bezoekers van deze blog op hun 'Shockwaves' willen stemmen. Surf naar hier en doe wat u moet doen. Dank!

Hype, hyper, hipst: Klaxons

Een nieuw jaar, een nieuwe hype. 2007 lijkt het jaar te worden van wat de Britten 'new rave' doopten. Het is dansbaar, er zitten pompende baslijnen in en er klinkt al eens een keyboard. U kan voor of tegen hypes zijn, maar wij waren alvast onder de indruk van de ep Xan Valleys van Klaxons. Catchy, opwindend en vooral hun Atlantis to Interzone en Gravity's Rainbow lijken ons ideaal om een zaterdagavond op gang te trekken. Ook Golden Skanks, de eerste single uit hun binnenkort te verschijnen debuutplaat, belooft veel goeds.

Klaxons worden door de kenners, weeral zij, beschouwd als de 'vaandeldragers' van het new rave-genre. Live gaat blijkbaar keer op keer 'het dak er af' en er mag/moet gedanst worden. Ons ticket voor het uitverkochte concert in de AB ligt klaar. We weten nog wel niet of we ons aan de dresscode gaan houden. Neon-gekleurde kleding, glow sticks, overmaatse T-shirts en leggings? Dacht het niet...

Nog meer weten over Klaxons? Klik hier en hier.

Arcade Fire in de Hallen

U had het als aandachtige surfer natuurlijk al lang op andere plaatsen gelezen: woensdag 4 april komt Arcade Fire naar België! Tickets zijn besteld, maar we houden het voorlopig op een bescheiden hoera-stemming. De Canadese band zal jammer genoeg te zien zijn in de Hallen van Schaarbeek. Na het concert van Sonic Youth begin december hadden we ons voorgenomen nooit meer naar de Hallen te trekken: zelden zo'n verschrikkelijk en dof geluid meegemaakt. Waarom we dan toch gaan? Omdat het concert van Arcade Fire op Pukkelpop twee jaar geleden pure topklasse was, tiens. Oh ja, en om deze reden hier...

Neon Bible, de langverwachte opvolger van Funeral, ligt trouwens vanaf 5 maart in de winkels. De eerste single, 'Black Mirror', is nu al te beluisteren via hun website. Als we voorman Win Butler mogen geloven, hadden we de volledige plaat al kunnen horen: "Vorig jaar hebben we, onder allerlei valse groepsnamen, een honderdtal songs op My Space gezet. De populairste elf staan nu op Neon Bible."

What do you do with the pieces of a broken heart?

U wiegt zachtjes heen-en-weer in de oude schommelstoel op de front porch, zoals u elke avond doet na een dag hard werken op het veld. In de verte verdwijnt de zon langzaam achter gouden graanvelden, een verdwaalde vogel zweeft geruisloos voorbij. Het enige wat u nu nog mist, is een perfecte soundtrack. Gelukkig is er dan Post-War, de vijfde plaat van singer-songwriter M. Ward.

Mensen die er iets van kennen, menen dat de muziek van M. Ward thuishoort in het vakje 'americana'. Ik ben niet zo'n kenner, maar ik weet wel dat Post-War in verschillende eindejaarslijstjes opduikt en dat er heel wat schone liedjes opstaan. Zo is er 'To Go Home', een bijzonder fijne cover van Daniel Johnston. Het nummer is te beluisteren op myspace, net als 'Eyes on the Prize' en 'Chinese Translations'. Van dat laatste nummer moet u ook zeker de video eens bekijken. Verder nog online te bekijken: de video van 'Requiem' ('He was a good man but now he's gone').

Nog iets weten? Jim James, frontman van My Morning Jacket, is ook te horen op de plaat. Mijn liefje viel vooral voor het liedje met de zin 'What do you do with the pieces of a broken heart?'. En bij Kwadratuur.be weten ze iets duidelijker uit te leggen waarom dit plaatje uw centen waard is.

PS: U hebt geen schommelstoel, noch een front porch of een graanveld? Geen probleem: M. Ward levert met Post-War ook de perfecte soundtrack voor een donkere, regenachtige avond in het koude België. Steek voor alle zekerheid wel een knisperend haardvuur aan...

Sleeping in a city that never sleeps

Vrijdag 22 juni stappen wij nog eens in de ijzeren vogel, bestemming: New York! Cafés, restaurants, musea, parken, Harlem, Lower East Side, concertjes: we weten al waar we ons overdag en 's avonds mee gaan bezighouden. Er rest ons voorlopig nog slechts één probleem: een betaalbare slaapplaats vinden. Vorige keer verbleven we in het spotgoedkope en perfect gelegen Whitehouse Hostel. Jammer genoeg zijn alle bedjes daar eind juni al bezet. Andere hostels hebben niet altijd een even goede reputatie, hotels zijn er meestal belachelijk duur. Bruikbare tips zijn dus altijd welkom!

Update! Reactie gekregen op mijn mail naar Whitehouse. "No worries, we didn't open up rooms past march yet. Just check in a few weeks again, ok. Best regards, Louis." Oef!

(Photo used without kind permission of Sid Frisjes)

Eindejaarsvraagjes voor OV's

Iedereen beroemd! Na de Bekende Vlaming is nu de Onbekende Vlaming aan de beurt: Humo's eindejaarsvraagjes. En dan trekken we een streep onder 2006...

Wat vindt u de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar?
Zonder de chauvinist te willen uithangen: met grote ogen en open mond staan kijken naar wat er dit jaar in Antwerpen gebeurde. Van de tocht van de Olifant en de Reuzin tot de tocht van Hans, van het feestje op 0110 tot het feestje op 0810.

Wat vindt u het beste en wat het slechtste radio- en/of tv-programma van 2006?
Duyster blijft m'n radiofavoriet. Op televisioneel gebied blijft Britse humor het doen, van Little Britain tot The Catherine Tate Show.

Wat vindt u het beste boek / concert en wat de beste cd van 2006?
Op de valreep Tirza van Arnon Grunberg uitgelezen in 2006: fenomenaal. En eindelijk begonnen in het werk van J.M.H. Berckmans. In concertzalen vooral genoten van The Flaming Lips, Sigur Rós en White Circle Crime Club. Knalden dit jaar bijzonder vaak uit de boxen: WCCC, Cat Power, Sparklehorse, Flaming Lips, TV on the Radio, Thom Yorke, Bob Dylan, Snowden, Joan As Police Woman, Sonic Youth, Confuse The Cat enzoverder enzovoorts.

Wie wenst u wat toe voor 2007 (ten goede of ten kwade)?
Daarvoor wijs ik u met alle plezier door naar hier!

Nieuw werk van Modest Mouse

U hebt lang moeten wachten op een nieuwe update? Ik zit verdorie al jaren te wachten op nieuws van Modest Mouse! Maar nu is er goed nieuws: nog dit voorjaar ligt hun nieuwe plaat 'We Were Dead Before The Ship Even Sank' in de winkels. Op de Modest Mouse-site kan u luisteren naar 'Dashboard'. De 'Oude man en de vis'-foto is alvast een beeld uit de video voor deze eerste singel. Isaac Brock en de zijnen zouden dit jaar ook beginnen aan een wereldtournee. Hopelijk houden ze weer halt in België...

"Dylan is geen mens, maar een fenomeen"

"Je kunt niet een beetje geraakt worden door Bob Dylan. Het is als een verliefdheid. (...) Ik heb nooit gedacht aan een interview met Dylan. Ik wil het ook niet. Wat zou ik hem moeten vragen? Bob Dylan is geen mens, maar een fenomeen. En hoe kun je nagaan hoeveel iemands werk waard is? Door te kijken wat het doet met mensen."

Cineast Jos De Putter ging op zoek naar elf Dylanfans en laat hen vertellen over hoe de artiest hun leven heeft beïnvloed. Van twee giechelende pubermeisjes tot een rapper uit Texas: ze vertellen u in How Many Roads wat zij zo bijzonder vinden aan Bawb. Vanavond, om 23.10 uur, op Nederland 2.

Pixies nemen nieuwe plaat op

"We treden graag op en zijn graag samen op pad. Mochten we blijven toeren zonder nieuw materiaal op te nemen, dan zouden we niet meer zijn dan een doordeweeks kermisbandje. Er zit dus niets anders op dan weer een vitale groep te worden. Het is hoog tijd om in actie te schieten."
Frank Black & co duiken volgend jaar de studio in om een nieuwe plaat op te nemen! Het zou de eerste studio-cd zijn van de Pixies sinds het vijftien jaar geleden verschenen Trompe Le Monde. Zeer fijn, want hoewel we hebben genoten van hun reünietournee, hadden we toch de indruk dat ze vooral hun bankrekening kwamen spijzen. Het is maar te hopen dat hun bassiste het ook ziet zitten. Black: "We starten begin volgend jaar met de repetities. Tenminste: als we onze bassiste Kim Deal ertoe kunnen overhalen haar huis uit te komen. We hebben nog overwogen naar haar toe te gaan, maar ik vermoed dat ze, zodra we een oefenruimte hebben geboekt, wel zal komen opdagen."

Confuse The Cat - We Can Do It

Waarom zouden we een plaat zelf bespreken als ze bij Digg.be al spijkers met koppen hebben geslagen? We Can Do It, de nieuwste van Confuse The Cat, werd op de muzieksite uitgeroepen tot plaat van de week en kreeg onder meer volgend commentaar mee: "De nieuwe Confuse The Cat is één van de meest verslavende energiebommen die onze cd-speler al heeft getrotseerd dit jaar. Met een sound die staat als een huis en een pak knappe songs is het schier onoverwinnelijke aura van de band meer dan terecht. De elektronische weemoed van de ‘Akela'-remix door Styrofoam krijgt u er gratis bij. Naar de platenwinkel spurten om deze uitbarstende vulkaan van gitaargeweld in huis te halen, is de boodschap. You can do it!"

Let u vooral ook op het fraaie artwork en vergeet niet om de nieuwe single Shockwaves De Afrekening in te stemmen.

"Papa, word jij dan geen burgemeester?"

U hebt het de voorbije dagen ongetwijfeld gezien op televisie of gelezen in de krant: het Vlaams Belang roept zichzelf met een brede smile uit tot grote winnaar van deze verkiezing. Zelf de monsterscore van Janssens en het feit dat het VB niet langer de grootste partij is in Antwerpen, worden bestempeld als een Pyrrusoverwinning voor de sossen. Blij dat we gisteren tijdens het zappen bij VTM bleven hangen.
Een ploeg van Telefacts had de eer om Filip Dewinter een hele dag te mogen volgen. Het begint met een gezellig tafereel. Dewinter kijkt thuis met zijn familie naar de eerste resultaten. Goed nieuws, lachende gezichten. Dan trekt de karavaan naar het VB-hoofdkwartier aan de leien. Nog steeds een gezellige sfeer, blanke broeders en zusters onder elkaar. Het VB ruikt haar overwinning in Antwerpen. Er circuleren zelfs al briefjes met spitsvondige slogans: "Janssens, Janssens, alles is voorbij..." En dan staan de gezichten plots op onweer. De eerste resultaten uit Antwerpen komen na lang wachten binnen. Dewinter: "De socialisten doen er 20 procent bij in Antwerpen. Wat? Twintig erbij? En wij gaan 5 procent achteruit? Waar slaat dat allemaal op? Jongens, jongens, hoe kan dat allemaal?"
Het beste moet dan nog komen. De cameraploeg van Telefacts wordt verzocht de kamer te verlaten, maar Dewinter vergeet een detail: het microfoontje op zijn vest staat nog aan. "Janssens haalt 66.000 voorkeursstemmen en ik 56.000. Dat kan toch niet?" Zijn vrouw herinnert hem nog even aan oudere resultaten: "In 2004 had je nog zoveel meer dan Janssens?" Zijn dochter kan niet meer volgen: "Papa, word jij dan geen burgemeester?"
Voor de partijtop weer naar het Eigen Volk trekt, maakt Dewinter nog even duidelijk hoe ze gaan reageren: "Ik denk dat we ons best concentreren op de plaatsen waar we winnen. En nu lachen! Smile, smile!" Even later in de auto, blijkt ook Anke Vandermeersch te kunnen praten: "We stagneren", stelt de blondine voor. "Neen, we verliezen nergens. We winnen overal en we verliezen nergens. Zo moet dat", benadrukt Jurgen Verstrepen.

Ik zie A graag!

Wie mij momenteel ziet rondlopen, zou me wel eens kunnen verwarren met een VTM-omroepster. Niet dat ik plots blond haar en borsten heb, wel omdat ik sinds gisterenavond met een brede glimlach rondloop die maar niet lijkt te verdwijnen. Zelfs met een lichte kater zijn we deze ochtend fluitend naar het werk gefietst. Een lichte kater? Juist ja, wij hadden gisteren iets te vieren. Om professionele redenen hebben we de verkiezingsuitslagen live gevolgd vanop het Antwerpse stadhuis en ik kan u garanderen dat daar een bijzonder fijne sfeer hing. We hoorden Filip De Winter stoere verklaringen afleggen op televisie, maar we hebben hem nadien niet veel meer zien lachen. Hij mag weer zes jaar oppositie gaan voeren.
Na onze werkuren op het stadhuis nog vlug enkele bollekes binnengekapt en dan richting Zuiderpershuis getrokken. Ik zag er een dronken en dansende Jan Decleir, een buurman die me bijna letterlijk in de armen viel en vooral heel veel lachende mensen. Het was fantastisch.
Het belangrijkste cijfer voor mij? Het Vlaams Belang is met lijsttrekker Bart Debie 4,6 procent gezakt in Borgerhout. Hahaha! Sorry, ik kan dat niet laten. Bon, ze hebben daar al duidelijke verklaringen voor. Het is het migrantenstemrecht, mijnheer! Onzin. In totaal gaat het in heel Antwerpen om 1.045 stemmen, goed voor 0,33 procent. Een verwaarloosbaar cijfer dus. Maar mijnheer, het is de witte stadsvlucht! Onzin. En die verklaring komt van mensen die in een grote villa wonen in Ekeren. Wie de voorbije jaren in Borgerhout heeft rondgelopen, weet dat er dingen veranderen. Natuurlijk lopen er nog dingen mis, maar ik ben blij dat mijn buurt vooral heeft gekozen voor partijen die aan politiek doen in ieders belang.
Ik ben niet geboren en getogen in Antwerpen, maar hun chauvinisme neem ik met plezier over: Antwerpenaars zijn trendsetters, dixit Jan Decleir. Het Vlaams Blok is groot geworden in Borgehout, in Borgerhout zullen we het Vlaams Belang weer klein krijgen. De rest van Vlaanderen volgt wel...

Luister NIET naar Bob Dylan

Ik had nooit naar de muziek van Bob Dylan mogen luisteren.

Eigenlijk ben ik er nog niet zó lang mee bezig, ongeveer een jaar of twee. Voordien kende ik alleen de Grote Hits: Blowin' in the Wind, The Times They Are A-Changin', Mr. Tambourine Man en consoorten. En toen tikte ik dus ergens 'Blood on the Tracks' op de kop. Je denkt: "Tof, zo'n plaatje dat je op de achtergrond kan laten meespelen". Nou ja, niet dus: je zet Dylan niet 'zomaar' even op. Sommige songs geven pas na meerdere luisterbeurten hun geheimen prijs, maar toch kan je ook na een eerste luisterbeurt niet om Dylan heen. Luister eens naar Tangled Up In Blue of If You See Her, Say Hello en u zal begrijpen wat ik bedoel. Na 'Blood on the Tracks' volgden nog platen: 'Blonde on Blonde', 'Highway 61 Revisited', 'Desire' en 'Time Out of Mind'. Het betert er dan niet meteen op: Dylan negeer je niet.

Er zijn dit jaar al een paar geweldige platen uitgekomen. Denk maar aan nieuw werk van TV On The Radio, Joan As Police Woman of recent nog Bonnie Prince Billy. Maar er is dus ook Modern Times, de nieuwe Bob Dylan. Het probleem met Dylan is dat hij de rest van mijn platenkast degradeert tot tweedeklassevoetbal, terwijl hij jaar na jaar met de vingers in de neus de Champions League-finale wint. Hoe goed ik TV On The Radio ook vind: het is geen Bob Dylan. Wees dus gewaarschuwd: luister NIET naar Bob Dylan, want uw platenkast zal nadien nooit meer dezelfde zijn...

Bonnie & Co op de Luisterpaal

Het is weer fijn toeven op de vernieuwde Luisterpaal van 3voor12. Eerst en vooral is er The Letting Go, de jongste worp van Bonnie Prince Billy. Verwacht niets nieuws, maar leunt u vooral rustig achterover voor twaalf songs zoals alleen Zijne Bebaardheid die maakt. Voor The Letting Go trok hij met muzikanten van The Dirty Three en met zangeres Dawn McCarthy van Faun Fables richting IJsland. Het resultaat klinkt na de eerste beluisteringen alvast behoorlijk indrukwekkend. Wij horen veel melancholie, een hoop strijkers en breekbare stemmen. The Letting Go gaat ons door natte herfstmaanden en koude winteravonden loodsen.

Als u dan toch richting Luisterpaal gesurft bent, kunt u er trouwens zonder problemen een tijdje blijven hangen. Luister onder meer naar Pieces of The People We Love van The Rapture, A Present Perfect van White Circle Crime Club en vooral ook naar I Am Not Afraid Of You And I Will Beat Your Ass van Yo La Tengo. Veel luisterplezier!

"Get the bloggers on board"

Hoe maak je van een band als Tapes 'n Tapes de nieuwste hype? Indie Marketing Guru Clell Tickle heeft zo zijn eigen manier om bloggers te overtuigen, collega-muzikanten te intimideren en de mensen van pitchforkmedia onder druk te zetten. Hilarisch filmpje, gezien bij Timver. Oh ja, Tapes 'n Tapes speelt op 20 november in de Botanique.

Afghan Whigs weer samen

Your attention, please. Now turn off the light! Ok, geen originele openingszin en het bericht is al een week oud, maar het blijft het beste nieuws dat wij de laatste 28 jaar gehoord hebben. The Afghan Whigs are back! Understand, do you understand? De band is voor het eerst sinds 1998 weer samen om enkele nieuwe nummers op te nemen. De songs zouden volgend jaar verschijnen op 'Unbreakable', een verzamelbox die de meest sexy band van de jaren '90 nog eens in de schijnwerpers zet. Of de Whigs ook gaan touren is nog niet geweten. Frontman Greg Dulli blijft ondertussen in ieder geval gewoon verder spelen met zijn Twilight Singers.
Wie The Afghan Whigs niet goed kent (barbaren!), moet zeker eens de video's bekijken van het fantastische Miles iz Ded ("Don't forget the alcohol, oh baby!") en van Debonair. Of nee, wandel gewoon nu naar de platenboer en koop onmiddellijk Gentlemen. Tot nader order nog steeds de beste plaat aller tijden...

De 77 van 7 jaar Kindamuzik

Wij vieren onze wederopstanding met een nieuwe post en straks een pintje op café, KindaMuzik viert zijn zevende verjaardag met een lijstje. De Nederlandstalige muzieksite blikt even terug en zet 77 plaatjes op een rij. Harde en zachte plaatjes, dansbare en droevige plaatjes, maar in ieder geval allemaal plaatjes die de voorbije zeven jaar door hen opgemerkt werden. Voorlopig zijn we met 'White Pony' van de Deftones op nummer 34 aanbeland. Iemand een gokje voor de nummer 1?

TV on the Radio - Return to Cookie Mountain

Te warm om te bloggen, maar toch even dit: de nieuwe TV on the Radio is geweldig! Return to Cookie Mountain is momenteel te beluisteren op de Luisterpaal. Op vrijdag 18 augustus ook zeker gaan bekijken en beluisteren in Kiewit, nadat u natuurlijk eerst bent gaan genieten van Confuse The Cat.

Het bezoek van de Sultan

Antwerpen, Sint-Jansplein - vr 7/7 om 15.03 uur

Op zoek naar de olifant en de reus

"Deze nacht te 00u42min36sec is een ongeïdentificeerd object met een harde klap in de Stad Antwerpen terechtgekomen. De impact vond plaats op 51°13' Noorderbreedte en 4°24' Oosterlengte, net op de hoek van de Italiëlei en de Van Boendalestraat. Even vreesde men het ergste, want het object had een rijdend voertuig kunnen raken. Het betreft een raket bestuurd door een kleine reuzin."
We zijn deze ochtend al een kijkje gaan nemen en de raket oogt indrukwekkend. Ook grappig om te zien hoe auto's vertragen en hoe mensen nog een beetje slaapdronken op hun fiets zitten om dan plots dat vreemde object te zien liggen. Morgen rond 11 uur verlaat de reuzin haar raket en kan het spektakel beginnen.

PS: De aandachtige bezoeker heeft misschien gemerkt dat alle 'politieke' posts verwijderd zijn. Ik heb besloten om me er niet meer druk in te maken, althans niet op deze blog. Ik doe mijn best in mijn straat, mijn buurt, mijn stad en in mijn vriendenkring. Ik hoop van u hetzelfde. Mijn stem krijgen ze nooit, maar kiest u vooral zelf. Misschien dat Kris Wauters (ik word nog fan!) de voorbije dagen nog de meest zinnige uitleg heeft gegeven: hier lezen. Punt.

Johnny Cash: American V - A Hundred Highways

Genoeg gezeverd, muziek! Johnny Cash is ondertussen al weer even dood, maar tegelijkertijd ook springlevend. Deel vijf uit zijn American-reeks staat nu op de luisterpaal. Wat een man, wat een stem.

Een olifant in Antwerpen!

Vanaf donderdag 6 juli te bewonderen in Antwerpen: het bezoek van de sultan der indiën op zijn olifant die door de tijd kan reizen. De Franse theatergroep Royal de Luxe was in 1993 al te gast in Antwerpen met de Grote Reus en de Kleine Reus. Wie er toen bij was, spreekt er nu nog van. Dit weekend komen ze terug en het belooft nog spectaculairder te worden. Wie benieuwd is, kan hier al een kijkje nemen. Maar komt dat vooral zelf live zien...

The Rapture @ Botanique

Shake dooooooooooooooown!

The Hickey Underworld - Mystery Bruise

Een mokerslag. Zo noemt men dat dan in het vakjargon. Een song die je aan de grond nagelt, maar je tegelijkertijd alle kanten doet uitspringen. Dames en heren, 'Mystery Bruise' van The Hickey Underworld. Een vette gitaarrif, een strakke baslijn, een chaotische drumpartij en een heerlijk hese stem. Een beetje Interpol op speed. Heel veel speed. En die song is geen toevalstreffer, luister op hun site maar eens naar Sick of Boys. Op de Humo-site kan je trouwens hun Rock Rally-doortocht nog eens bekijken en beluisteren, op 3voor12 staat een sessie van een viertal nummers. Overtuigd? Morgenavond spelen ze live in de getto's van Borgerhout...

De tien platen van Duyster

Wegens vakantietoestanden nu pas gelezen: Eppo Janssen en Ayco Duyster selecteren voor Humo tien Duyster-platen. Lijstjes zijn nooit volledig, maar dit is toch al een mooi overzicht. Het volledige interview kan je hier nog eens nalezen.

Sebadoh - Bubble and Scrape
Tortoise - Millions now Living Will never Die
Low - Things We Lost in the Fire
Mogwai - Young Team
3 Mile Pilot - Another Desert, Another Sea
Godspeed You Black Emperor! - Lift Your Skinny Fists ...
Sigur Rós - Ágætis Byrjun
The Notwist - Neon Golden
Antony And The Johnsons - I Am A Bird Now
Bonnie 'Prince' Billy - I See a Darkness

Sonic Youth - Rather Ripped

Enkele gasten op een skateboard, piepende en krakende gitaren op de achtergrond, drums en bas vallen in, een feestje en de koppen van Kim Gordon en Thurston Moore. Vijftigers weten waar ze waren toen JFK werd neergeschoten, ik kan me perfect de eerste keer Sonic Youth herinneren. MTV bracht begin jaren ’90 niet alleen Vanilla Ice en MC Hammer in onze huiskamers, maar reserveerde iedere zondagavond ook 120 minuten voor het betere gitaargeluid. Ik leerde zo niet alleen bands als Pavement, Mazzy Star en Afghan Whigs kennen, maar zag er ook voor het eerst de clip van 100 %.
Sinds die avond kunnen Kim & Co in mijn ogen niet veel verkeerd doen. Dirty, Goo, Daydream Nation, Sonic Nurse, Evol, … : ik aanhoorde, knikte goedkeurend en speelde luchtgitaar. Verwacht hier dus ook geen objectieve mening over hun nieuwe plaat. Alsof iemand trouwens wel objectief muziek kan beoordelen. Geloof nooit een muziekrecensent. Tenzij ze iets positiefs te melden hebben over Sonic Youth. Zoals: Rather Ripped is weer een prachtplaat. En hier te beluisteren.

Grandaddy - Just Like The Fambly Cat

"Het was een moeilijke, maar noodzakelijke beslissing. Ik ben ook niet erg impulsief, dus het idee speelde al veel langer in mijn hoofd. Er waren groepsleden die begrepen waarom ik het deed, anderen hadden niets zien aankomen en voelden zich in de steek gelaten. Dat waren degenen die thuis de hele dag televisie zaten te kijken, wiet rookten en wachtten tot er een nieuwe plaat uitkwam, zodat ze weer op tournee konden vertrekken." (demorgen)
Grandaddy bestaat niet meer en daar heeft frontman Jason Lytle zo zijn redenen voor. Gelukkig ligt er sinds een paar dagen nog een laatste stuiptrekking van De Mannen Met Baarden in de rekken van de betere platenzaak. Toch was ik na de eerste luisterbeurten niet echt overtuigd: meer van hetzelfde, maar dan anders. Maar net als bij de vorige Grandaddy-platen geeft 'Just Like The Fambly Cat' zijn geheimen langzaam prijs. Het up-tempo Jeez Louise! Vintage Grandaddy in Guide Down Denied en in Summer... It's Gone! Het rustig voortkabbelende Where I'm Anymore! Dat synth-deuntje in Elevate Myself! Disconnecty! Zeer jammer dat we al dit moois nooit live te horen zullen krijgen...

I don't wanna work all night and day
on writing songs that make the young girls cry
or playing little solos on a keyboard
so the kids will ask me how and why
I just wanna
I just wanna
I just wanna elevate myself
Maybe for a little while
I'll find it really hard to hate myself

Sonic Youth in Schaarbeek

De tickets zijn besteld!

That's it... for now

We draaien de knop hier even dicht. De zon, vakantie, drukte op het werk en een myspace-verslaving doen mij even andere oorden opzoeken. Tot een volgende...

Flaming Lips: bis²

"Legendarische concerten, ik heb ze altijd begrepen als historische feiten, veelal gehuld in nostalgische en zelfs mystieke aura's. Zelf heb ik, wellicht ook door mijn jonge jaren, nooit deelgenoot mogen zijn van dergelijke monumentale gebeurtenissen. (...) En toen stond ik onlangs nietsvermoedend in een tot de nok toe gevuld Paradiso, wachtend op The Flaming Lips. (...) Tijdens het concert maakte ik een Jehova-achtige gewaarwording door. Een concert van The Flaming Lips MOET JE GEZIEN HEBBEN VOORDAT JE STERFT."
Een behoorlijk lovende recensie op Kindamuzik. Sorry mensen, na deze post gaan we het even niet meer over de Lips hebben.

PS Schone foto, Tim. Ik mocht hem toch even lenen? :)

Shake your hips to The Flaming Lips

Meer foto's!

Nog een keer slapen...

One of the 50 bands to see before you die - The Flaming Lips live are a little like going to a five year old's birthday party on acid - If you never see the Flaming Lips live, then you will live the rest of your life with at least one regret - There is something immensely heartening about seeing The Flaming Lips live - The Flaming Lips make the world a better place.
Om maar te zeggen dat we enorm uitkijken naar het concert dat The Flaming Lips morgenavond, donderdag 26 april, geven in de Amsterdamse Paradiso. De foto hierboven werd vorige week gemaakt tijdens hun optreden in Schotland. Jawel, de ballonnen zijn weer mee op tournee...